سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

116

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

بناء باب تفعّل تعهّد يتعهّد تعهّد تعهّد - فعل ماضى است در اصل عهد بود ثلاثى مجرد بود خواستيم از آن فعل ماضى باب تفعّل بنا كنيم تاء مفتوحه كه علامت اين باب بود در اوّل آن درآورديم سپس عين الفعل آن را هم مفتوح كرديم اگر فتحه نداشته باشد مانند مثال مذكور و هم مشدّد نموديم تعهّد شد . يتعهّد - فعل مضارع است در اصل تعهّد بود خواستيم از آن مضارع بنا كنيم ياء مفتوحه كه علامت مضارع بود در اوّل آن درآورديم و آخر آن را مضموم نموديم يتعهّد شد . تعهّد - فعل امر حاضر است در اصل تتعهّد بود مضارع مخاطب بود خواستيم امر حاضر بنا كنيم تاء كه علامت مضارع بود از اوّل آن برداشتيم و چون ما بعد آن متحرك بود به همان حركت اكتفاء كرده فقط آخرش را مجزوم نموديم تعهّد شد .